| นู๋กุ๊บกิ๊บ's profileεїз Aloha summer εїз ╠ ....PhotosBlog | Help |
|
March 05 blog tag * *ดีใจจุงได้ tag มาจากโอ๊ตตี้ อิ๊ๆ ได้ทำซักกะที
คงแก้อาการ "ฟุ้งซ่าน" ไปได้บ้าง
หนะ มาอ่านกติกากันก่อนน้า
ก้อ หนึ่งง - ก้อไปอ่านบล๊อกแทคของคนอื่นซะ
สองจุดหนึ่ง - ถ้ามีชื่อเราว่าต้องส่งต่อ (อ่านต่อข้อสาม)
สองจุดสอง - ถ้าไม่มีชื่อเราว่าส่งต่อ - ก้ออ่านไปเท่านั้นแหละ - -"" ถ้าอยากทามก้อตามจัยนะจ๊ะ
สาม - ก้อทามเหมือนกับบล๊อคแทคที่เราอ่านไป
โดยการที่เราเขียนเรื่องเกี่ยวกะตัวเอง ที่คิดว่าคนอื่นเค้าม่รุ มา 5 ข้อ
สี่ - กำหนดชื่อเพื่อนที่เราจาแทคต่อปายอีก 5 คน -0-""
^^ ข้างบนนี่ก๊อบโอ๊ตมา
tag อันแรกเลย
เราเป็นคนที่กลัว ความสูง และ กลัวอะไรที่มันหวาดเสียว เร้าจายมาก
เครื่องเล่นอะไรที่มันน่ากลัว รับรองไม่เห็นเราแน่ๆอะ
ไปดรีมเวิล์ดเพื่อนทั้งที่สามเสน & เตรียมฯ จะรู้ว่า "กุ๊บกิ๊บไปก็ไม่คุ้มอ่ะ"
ไปทีไรเฝ้ากระเป๋าให้เค้าทุกที - -
เรื่องมันมีเยอะมาก ประวัติกับพวกของหวาดเสียว
Tag 1
เริ่มตั้งแต่เด็กน้อยไปเที่ยวแดนเนรมิต ก่าแม่ และพี่
ขึ้นที่เป็น helicopter ไงตอนแรกนึกว่าพี่จะขึ้นด้วย เลยนั่ง
พอขึ้นไปจริงๆอ้าวปิดกรง เฮ้ยพี่ไม่ขึ้นซวยแล้วไง...
จากนั้นเครื่องก็หมุนๆ ไอกุ๊บ เปิดลูกกรง แล้วคิดว่าทำอะไร
a .ร้องให้หยุดเครื่อง b.กระโดดลงมา
คำตอบคือ b ด้วยสัญชาติญาณลิง ก็กระโดดลงมา ใบพัดเครื่องเล่นตีหัว แล้วก็ตกตุบบ
หัวแตกเข้าโรงบาล เย็บกี่เข็มก็ไม่รู้ ... จำได้ว่าตอนนั้นมีคนอุ้มๆไปห้องปฐมพยาบาล
Tag 2
ไปงานเลี้ยงรุ่นพ่อเค้ามีให้ไปกระโดดหอหนะ ลูกๆเพื่อนพ่อเค้าก็ขึ้นโดดๆกันหมดแล้วไง
เหลือกุ๊บกิ๊บ - - คนอื่นก็มาลากๆ โน้มน้าว "ขึ้นเถอะๆ บลาๆๆๆมากมาย"
ก็ไม่ขึ้นอ่ะยังไม่ก็ไม่โดดสูงจะตาย แต่นะคนพูดมากๆเออๆขึ้นก็ได้ไหนๆก็มาแล้ว
ตอนนั้นประมาณป.4นะเคิ๊บ ขึ้นไปใส่ๆอุปกรณ์ คือตามประสาคนวิตกจริต
(เฮ้ยๆ ถ้าเค้าเกี่ยวกับไอตัวยึดไม่ดีอะ ตกลงมาพิการ ไม่อ้าววววว)
(โห้ก่อนหน้านั้นลูกเพื่อนพ่อแบบตัวช้างมาก เฮ้ยเกิดเชือกมันมาขาดที่เราทำไงอะ)
(ถ้าหัวใจวายอ่ะ....)
หนะแต่ในที่สุดก็ขึ้นไป ขึ้นไปกี๊ดดดไมมันสูงอย่างงี๊อ่ะ ขึ้นยังไม่ถึงที่โดดเลยจะลงบันไดแล้ว
เพื่อนพ่อก็ลากช้านขึ้นไปต่อ ไปยืน กุ๊บ=>ยืนร้องไห้อยู่ตรงข้างหน้าที่จะกระโดด
แหงๆฟูมฟาย อายไหม๊ พ่อแม่พี่น้อง ยืนลุ้นอยู่แทบทั้งรุ่น ช้าน ยืนโฮๆๆอยู่ข้างบน
จะถอดลงเค้าบอกขึ้นแล้ว มันห้ามลง จริงหรอ ?? ไม่ยักกะรู้ ร้องๆ
สุดท้ายเกลี้ยกล่อมกันนานพอสมควร ก็โดดลงมา ถ่ายรูปออกมาเห็นตาแดงหน้าแดง อายอะ
งานเลี้ยงตอนกลางคืน มีประกาศลูกของ.......ขึ้นไปร้องไห้ข้างบน
แต่เค้าประกาศพ่อผิดคนไง 555 เลยไม่ใช่เราคนอื่นรับเคราะห์แทนน ก๊ากกกก
Tag 3
"เมื่อก่อน"เราเป็นคนขี้ลืมมากๆ ชอบลืมของ ตอนอยู่สามเสน ลืมมันทุกวัน
เดี๋ยวก็ลืมนู้นลืมนี่ แม่ต้องคอยไปหาที่โรงเรียนเอาของไปให้ทุกวันเลย
เจอครูทุกครั้งครูจะถาม อ้าววว วันนี้ลืมอะไร > <
แต่เดี๋ยวนี้ไม่ลืมแล้ว บ้านอยู่ไม่ใกล้โรงเรียนแล้ว
จนวันนึงไปหาพ่อที่สระบุรีพอออกจากบ้านก็ขึ้นรถแล้วไง แล้วพ่อกับแม่ยังไม่ขึ้นรถ
เลยขึ้นมานั่งบนรถ ถอดรองเท้าไว้ที่พื้นแล้วห้อยขาลงมาจากรถ พอพ่อแม่ขึ้นรถปุ๊ป
กุ๊บก็ปิดประตู กลับกรุงเทพเลย รองเท้าก็จอดอยู่ที่สระบุรีอย่างงั้นอะ 555+
สุดท้ายต้องเรียกให้คนไปเก็บรองเท้าไว้ให้ - - บ้าหวะ
Tag 4
ตอนม.3วันพุธเป็นวันที่เลิกเรียนเร็วเพราะคาบสุดท้ายจะเรียนพวกลูกเสือ เนตรนารี อะไรประมาณนั้น
พอวันพุธทีไร กุ๊บกิ๊บ เบล ปอ เต้ 4คน เลิกเรียนเสร็จจะต้องไปหาของกินอร่อยๆทุกที
สลับๆกันไป ไม่กินหมูปิ้งหน้าโรงเรียนด้วยวันพุธต้องพิเศษ
ก็สลับๆไปกินซเวนเซ่น ซิสเล่อ ไดโดมอน 555 ของหนัก
ที่ทำแบบนี้ได้เพราะอะไรรู้ม๊ายย เพื่อน3/3ยังไม่รู้นะเนี่ย รู้ตอนนั้นเราอาจตายได้
ตอนนั้นเป็นเหรัญญิกห้องไง เอาเงินห้องไปหมุนน เลวและ 555
ก๊ากก อย่าฆ่ากันนะ ถึงหมุนเค้าก็คืนทุกบาททุกสตางค์นะ จริงๆไม่โกหกๆๆๆ
กำแย่ๆเนอะๆ คืนนะๆ นั้นหละถึงกล้าไปเที่ยวไง ใช้เงินตัวเองพอไม่พอยืมเงินห้องที่ใส่ไว้ในกระป๋องก่อนแล้วกัน
โทษเบล ปอ ด้วยยยทุกคนๆๆ
วันนึงไปกินซิสเลอที่เวิล์ดเทรด ตอนนั้นบ้านนอกสยามไม่ค่อยได้มา
ใส่ชุดลูกเสือ เข้าเกษรพลาซ่า > < เอ่อมมมมม สะพายเป้หนักๆด้วย น่ากลัวจริงๆ
Tag 5
เราเป็นคนที่มีอะไรบางทีจะเก็บความรู้สึก คิดมาก วิตกจริต
เป็นคนที่มีอะไรก็คิดๆอยู่ในใจ บางทีมันก็ทำให้คนอื่นไม่รู้ว่าเราอยู่สึกยังไง
พูดๆไปอาจจะจบจบไปแค่นั้น แต่ในใจเราก็ยังเก็บเอามาคิดอยู่
ถ้ารู้สึกงอนๆใครก็มีวิธีดูง่ายๆ...คือความเงียบเข้าครอบงำ
แต่งอนแป๊ปเดียวอะ เดี๋ยวก็หายอะ ใจอ่อนนนนน อิ๊ๆๆๆๆๆๆ
พอและ Tagต่อ คนที่จะTagก็ : บัวศรี ตั้ม โอ๋ ป้าเบล น้องเค พี่หลิว
แล้วก็คนที่เข้ามาอ่าน แล้วไม่เม้นนก็ช่วยยยยรับTagไปทีครับบบ Comments (12)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://kubkib.spaces.live.com/blog/cns!5A813C4211E1A9D0!796.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|